دوبیتی (شروه) محیا: «وِلَم «کَرکَر زنان» آمد به صد ینگ»
هنوز بررسی نشده این اثر هنوز به‌دست مدیر یا استادان هرمزجان بازبینی نشده است.
سروده‌ی سید محی‌الدین «محیا» بستکی 📍 بستک
این اثر هنوز ترجمه‌ی انسانی ندارد؛ ستون فارسی، ترجمه‌ی ماشینی واژه‌به‌واژه از واژه‌نامه است. اگر بندری بلدید، ترجمه را در گفت‌وگوی پایین بنویسید.
- شاعر
- سید محی‌الدین «محیا» بستکی
- گویش
- بستک
با مجوز آزاد منبع بازنشر شده است. حقوق اثر نزد سید محی‌الدین «محیا» بستکی است.
یادداشت‌ها
شاعر حدود سه قرن پیش درگذشته → مالکیت عمومی؛ نقل از ویکی‌پدیای فارسی (مقاله‌ی صوفیان بستک، به نقل از احمد حبیبی «محیا شاعری از جنوب»، نوید ۱۳۷۷ و حاج علی‌اکبر بستکی «ابیات محلی جهانگیریه»، شبنم ۱۳۶۲). مصراع‌بندی از روی ویکی‌پدیا (نیم‌بیت‌ها با فاصله‌ی دوتایی جدا شده‌اند؛ اگر جای شکست درست نیست بازبینی شود). زبان: فارسی با رنگ گویش لارستانی/بستکی (شروه)؛ بی‌ترجمه. | نام شاعر در منبع/فایل اولیه: «سید محی‌الدین «محیا» بستکی (حدود ۱۰۰۵–۱۱۰۰ ق)»؛ یکدست شد.
نخستین نفری باشید که می‌نویسد