وا خیالم

وا خیـــــالُم کــــه تو دُنیا مِــــــه تنها دِلــپَـریــشُم

به خیالم که در دنیا فقط من دل‌پریشانم

مِم فقط که اَ خَرس چِشمُم هَمیشه تَرِن قَمیصُم

فقط منم که پیراهنم همیشه از اشکِ چشمم تر است

گَشتی اُمزه اُمدی خیلــی آدمُـــو بی خُو نَباختَن

گشتی زدم و دیدم خیلی از آدم‌ها خودشان را نباخته‌اند

اُمدی تنها شُـوو تو یادبود صَد نُفَر گُشنَه نَخوافتَن

دیدم تنها همین امشب صد نفر گرسنه می‌خوابند

اُمدی هَـــستن آدمُنی که یه چــادر شُوو شُـنینن

دیدم آدم‌هایی هستند که یک چادرشب هم ندارند

وا کــمال بــی ریــایی وا خــوشـی دُور هَــم اَنینن

با کمالِ بی‌ریایی، با خوشی دورِ هم می‌نشینند

بعضیــو خَــــونه شُنـیـنـن بَعضیو جُومَه شُو پارُه ن

بعضی‌ها خانه ندارند، لباسِ بعضی‌ها پاره است

سَقفشَــو یـه آسَمــونن چلـچــراغِــشـو ستاره ن

سقفشان یک آسمان است و چلچراغشان ستاره