شروهٔ محیا: «بیا محیای مسکین سخن سنج»
هنوز بررسی نشده این اثر هنوز به‌دست مدیر یا استادان هرمزجان بازبینی نشده است.
سروده‌ی سید محی‌الدین «محیا» بستکی 📍 بستک
این اثر هنوز ترجمه‌ی انسانی ندارد؛ ستون فارسی، ترجمه‌ی ماشینی واژه‌به‌واژه از واژه‌نامه است. اگر بندری بلدید، ترجمه را در گفت‌وگوی پایین بنویسید.
بیا محیای مسکین سخن سنج
بیا محیای مسکین سخن سنج
سخنهای تو باشد گوهر و گنج
سخنهای تو باشد گوهر و گنج
سخنهای خوشت نوم خداوند
سخنهای خوشت نام خداوند
یک است و نهصد و پنجاه و ده پنج
یک است و نهصد و پنجاه و ده پنج
- شاعر
- سید محی‌الدین «محیا» بستکی
- گویش
- بستک
با مجوز آزاد منبع بازنشر شده است. حقوق اثر نزد سید محی‌الدین «محیا» بستکی است.
یادداشت‌ها
«نوم» همان‌گونه که چاپ شده (احتمالاً = نام). محیا بستکی (شاعر قرن ۱۱ق؛ این مقاله تولد او را ۱۰۲۰ق می‌نویسد؛ مقالهٔ شافعی‌پور در فروغ وحدت ۱۳۹۵ زیست او را ۱۰۰۵-۱۰۹۸ق و درگذشت در کال بستک می‌داند) → مالکیت عمومی. دوبیتی (شروه) فارسی؛ بی‌ترجمه. PDF اسکن‌شدهٔ کم‌کیفیت است؛ متن از تصویر بزرگ‌نمایی‌شده خوانده شد. [ص 35 مجله] | نام شاعر در منبع/فایل اولیه: «محیا بستکی»؛ یکدست شد.
نخستین نفری باشید که می‌نویسد