شروهٔ محیا: «چرا غم می‌خوری»
هنوز بررسی نشده این اثر هنوز به‌دست مدیر یا استادان هرمزجان بازبینی نشده است.
سروده‌ی سید محی‌الدین «محیا» بستکی 📍 بستک
این اثر هنوز ترجمه‌ی انسانی ندارد؛ ستون فارسی، ترجمه‌ی ماشینی واژه‌به‌واژه از واژه‌نامه است. اگر بندری بلدید، ترجمه را در گفت‌وگوی پایین بنویسید.
چرا غم می‌خوری، غم می‌خوری غم
چرا غم می‌خوری، غم می‌خوری غم
چرا غم می‌خوری چشم و چراغم
چرا غم می‌خوری چشم و چراغم
چرا غم می‌خوری محیای مسکین
چرا غم می‌خوری محیای مسکین
نه من غم می‌خورم، غم می‌خورد من
نه من غم می‌خورم، غم می‌خورد من
- شاعر
- سید محی‌الدین «محیا» بستکی
- گویش
- بستک
با مجوز آزاد منبع بازنشر شده است. حقوق اثر نزد سید محی‌الدین «محیا» بستکی است.
یادداشت‌ها
شاهد صنعت تکرار؛ مقاله صریحاً آن را «دوبیتی از محیا» می‌نامد. منبع مقاله: (همان، ۱۴۵) — ارجاع «همان» پس از نقلی از فایز آمده ولی متن و توضیح مقاله آن را از محیا می‌داند (احتمالاً محیا ۱۳۷۰: ۱۴۵). محیا (سید محی‌الدین، از اولاد سید کامل پیر، ساکن کال از توابع فرامرزان بستک) به گفتهٔ همین مقاله (ص ۱۵۴، به نقل از بخشایش ۱۳۹۰ و موسوی بجنوردی ۱۳۹۴) شاعر دوبیتی‌گوی قرن یازدهم قمری است؛ پس بیش از ۳۰۰ سال از درگذشتش گذشته و شعرش در مالکیت عمومی است (مقالهٔ شافعی‌پور، فروغ وحدت ۱۳۹۵: زیست ۱۰۰۵-۱۰۹۸ق، درگذشت در کال بستک). شروه (دوبیتی) به فارسی با واژه‌های محلی؛ بی‌ترجمه. [ص 166-167 مقاله] | نام شاعر در منبع/فایل اولیه: «محیا بستکی (سید محی‌الدین)»؛ یکدست شد.
نخستین نفری باشید که می‌نویسد