فلفلکو

به مه از سرخی لاله از نسیم صبح گاهی تو بگَه

برایم از سرخیِ لاله، از نسیمِ صبحگاهی بگو

به مه از درخت و گل ، مشتا و مــــــاهی تو بگه

برایم از درخت و گل، از مشتا و ماهی بگو

بگه از ماه و ستاره ، بـــــه مـــــــه از نِم نِم بارون

از ماه و ستاره بگو، برایم از نم‌نمِ باران

توی بند بند مغون و کـــــــل سوارون تـــــــو بگه

در بند‌بندِ نخل‌ها و از کَل‌سوارها بگو

مگه از دروغ و زشـــــــتی و پلــــــیدی و جــــــفا

از دروغ و زشتی و پلیدی و جفا نگو

بگه از شعــــــــر و غـــــــزل ، ترانه و صلح و صفا

از شعر و غزل، ترانه و صلح و صفا بگو

بگه از نوروز و چـــارشنبه ســــوری، سیزده بدر

از نوروز و چهارشنبه‌سوری و سیزده‌بدر بگو

ماره سرخون ماره ایسین که هورمودر مارفته

که سرخون می‌رفتیم، ایسین می‌رفتیم، که هورمودر می‌رفتیم

که وا هم توی شوون بی خُــــــووی گازی ما که

که شب‌ها با هم به جای خواب بازی می‌کردیم

چندتا سیم وا دار مُغ ســــــــر بــــــلاسی ماکه

چند تا سیم به چوبِ نخل، «سربلاسی» درست می‌کردیم

کــــــه وا روزنامـــــه و پیش و یخو چسپ اَمباوُو

که با روزنامه و پیش (برگِ نخل) و کمی چسبِ انبه

مـــــاساخت و هــــــوا مـــــادا کاغذی و فَلفَلکو

کاغذی (بادبادک) و فرفره می‌ساختیم و هوا می‌کردیم

شــــو مهـــــتاب هو هوضا ، کاغُورَ و نیشپیلی

شب‌های مهتاب، «هوهوضا»، «کاغوره» و «نیش‌پیلی»

وختی کوچکــــتر اریــــــم گُـــرگـــا و دلی دیلی

وقتی کوچک‌تر بودیم، «گرگا» و «دلی‌دیلی»

مخا غصه مگه افسوس که گذشــتن اون زمون

غصه نخور، نگو افسوس که آن زمان گذشت

بکو تو شکر خدا هر چی بشت موهستن نون

تو شکرِ خدا کن؛ هر چه باشد، نان داریم