نطفه غم

دِلُم از دَست دُنیا خَستَه بُودِن

دلم از دستِ دنیا خسته شده

دِلُم وا نُطفه غم بَستَه بُودِن

دلم با نطفهٔ غم بسته شده

کَسی مِثل مِه مِحنَت اینَدیدِن

کسی مثلِ من محنت ندیده

گُلُن ماتم از عِشق اینَچیدِن

گل‌های ماتم را از عشق نچیده

رَفیکُن عَزیز اِی هَمتَبارُن

رفیقانِ عزیز، ای هم‌تباران

خُدا هیچ وَخت نَکُنت از هَم جُدامُن

خدا هیچ‌وقت ما را از هم جدا نکند

پَسینُن لُو تیُو ما رَفتَه گازی

عصرها لبِ ساحل به بازی می‌رفتیم

وا یَه هوتابِلا مابُودَه راضی

با یک «هوتابلا» راضی می‌شدیم

کُجا رفتِن شُوُنِ سَرخُون و ایسین

کجا رفتند شب‌های سرخون و ایسین؟

غم و شروَند و بارون تو کـَرگین

غم و شروه و باران در کرگین

دِگـَه اون روزُن هیچوَه نِتاتِن

دیگر آن روزها هیچ‌وقت نمی‌آیند

مِه بیهودَه ای عزیزُم آواز اَخُونُم

من بیهوده، ای عزیزم، آواز می‌خوانم