نوروز (گذشت بهمن و اسفند ماه)

گذشت بهمن واسفند ماه وحالارسی نُوبت به فروردین و نوروز

بهمن و اسفند گذشت و حالا نوبت به فروردین و نوروز رسید

مُوجا آباد وصحرا پُر زسوزیخوشن ایچام أگشتا شاد وپیروز

دیارمان آباد است و صحرا پر از سبزه؛ خوش است، شاد و پیروز به گشت‌وگذار می‌رویم

کیت خو بُلبُلوُ هم نغمه خوانندِگه تیوتیو کَوگ وکَوگَزیرن

بلبل‌ها هم نغمه‌خوان‌اند، و دیگر «تیهو» و «کوگ» و «کوگزیر»

کَربرُدان پش ودار بَر پُرنوشونخداوندا أسار چه بی نظیرن

«کربردان»، «پش» و درختان پر از بار؛ خداوندا، امسال چه بی‌نظیر است

مِشو، عالی جلال ، نید و مَدحاجیونکُل کادی وجابر، مُؤهِ مُهمَد

مشو، عالی‌جلال، نید و مدحاجی، ونکل، کادی و جابر، موهِ مهمد

تُمُنوُن، بشکرو دِگهَ تَرارومُوجا سوزن خدایا شکر بی حد

تمنون، بشکرو و دیگر ترارو؛ دیارمان سبز است، خدایا شکرِ بی‌حد

هوا أبرن وآفتاب أزر أبرکَر أندا باد کوش خوش نسیمی

هوا ابری است و آفتاب از پشتِ ابر؛ بادِ کوه می‌آید، نسیمی خوش

بَرون نَم نَمی هم أکروندهخوشن ایچن أصحراو هر پَسینی

باران نم‌نم باریده؛ خوش است، هر عصر به صحرا می‌روند

خداوندا مَوی هرساله خوش بیتانشاءالله که مُوگَه اِندهِ بَرون بیت

خداوندا، هر سال خوش باشد؛ ان‌شاءالله که می‌گوییم باران بیاید

زمین ودشت وصحراو وُدِل کُوهمَوی از گُل ومُل مُگه جُوون بیت

زمین و دشت و صحرا و دلِ کوه از گل و مُل جوان شود