اوندوسش

اندسش خش اندسش صفاتورده اندسش

آمدی، خوش آمدی؛ صفا آوردی، آمدی

دلم شوي هر شو تو بش قدم مه لِ چش انسش

دلم می‌خواهد هر شب تو باشی؛ قدمت روی چشمم، آمدی

اندسش اندسش اندسش خش اندسش

آمدی، آمدی، آمدی، خوش آمدی

اگش مردم حرفم اگن باشد بگن هر چى اگن

می‌گویی مردم پشتِ سرم حرف می‌زنند؛ بگذار بگویند، هرچه می‌گویند

خاطرت مى بگن بگن مى انيش و پس نچش

به خاطرِ تو بگذار بگویند؛ تو بیا و پس نکش

اندسش اندسش اندسش خش اندسش

آمدی، آمدی، آمدی، خوش آمدی

چكار تز حرف مردمن دلم تو شي و كيف خومن

چه کار داری به حرفِ مردم؟ دلم تو را می‌خواهد و کیفِ خودم است

دل و چش مو تز دُمن مى اُنش و اومناي اُچش

دل و چشمِ من دنبالِ توست؛ تو بیا، نمی‌خواهم بروی

اندسش اندسش اندسش خش اندسش

آمدی، آمدی، آمدی، خوش آمدی

موى اُنش تا نصف شو تا بُنگ. صبح اى گل نو

می‌خواهم بیایی تا نیمه‌شب، تا بانگِ صبح، ای گلِ نو

ديدار با تو خشن نه خو چراغ هر شُوم خوتش

دیدار با تو خوش است، نه خواب؛ چراغِ هر شبم خودِ تویی

اندسش اندسش اندسش خش اندسش

آمدی، آمدی، آمدی، خوش آمدی