باتو هر روز بهارن

با توهر روز بهارِن وُ دشتِ دل لالهَ زارِن

با تو هر روز بهار است و دشتِ دل لاله‌زار است

اَگِه یهِ روزنَیِ تو کارِ دل زارِ زارنِ

اگر یک روز نباشی، کارِ دل زارِ زار است

چشمونِ تو ستارَن وُ پیشونیت اسمونِنِ

چشمانت ستاره‌اند و پیشانی‌ات آسمان است

اِت زَدِن عطرِفِدنَ که بویِ جونِت فُغُونِن

عطرِ «فدن» زده‌ای که تنت را خوشبو کرده

بَرقِ جُومِیه زَری تو به مِثل صَدتا ستارَن

برقِ پیراهنِ زری‌ات مثلِ صد ستاره است

اگَ هرکَس بِگینِت با خو اَگِیت توربَهارَن

هر کس ببیندت، با خودش می‌گوید: تورِ بهار است

شادِ سُرمِه دو چشمِت که خط جُونِش چو دریان

شادیِ سرمهٔ دو چشمت که خطِ زیبایش چون دریاست

با نِگاهت دل مَکوُن خون

با نگاهت دل را خون نکن

که ای دِلم ریش وُ شِیدان

که این دلم ریش و شیداست