که پروند بر کمر وا تولک و داس

که گرما هندن و رطب زیاد بو .... برای جمع کردنی مُشتا به پا بو

که گرما آمد و رطب زیاد شد... برای جمع کردنش «مشتا» برپا شد

که بابا صحب زود از خُو بلند بو .... که پَروِند بر کمر بر مُغ سوار بو

که بابا صبح زود از خواب بلند شد... «پروند» به کمر، بر نخل سوار شد

که پروَند بر کمر وا تولَک و داس .... به امید خدا یا حضرت عباس

که پروند به کمر، با تولک و داس... به امیدِ خدا، یا حضرت عباس

که تولَک رطبی سر پِنگ نغارین .... خوراک ظهرمو برنج هوارین

که تولکِ رطب سرِ خوشهٔ «نغار» است... خوراکِ ظهرمان برنجِ هواری است

بدو بابا که مُردُم سر اَفتو .... مِزارِمه ببند پا کُنته اَمبو

بیا بابا که زیرِ آفتاب مُردم... «مزار»م را پای ساقهٔ انبه ببند

خودت سایم بکن با طاق انجیر .... فاتحم هاده تخم کَمَنزیل

خودت با طاقِ انجیر سایه‌ام کن... فاتحه‌ام را با تخمِ تیهو بده

هَلُو پَمپِن که مُرداسنگ زلالن .... زرک سُرخِن کلک سرخ نیمه حالن

«هلو» پف کرده و «مرداسنگ» زلال است... «زرک» سرخ است و «کلکِ» سرخ نیمه‌رس