که پروند بر کمر

که پروند بر کمر وا تولک و داس

آن‌گاه که پروند بر کمر، با تولک و داس

که گرما هندن و رطب زیاد بو

که گرما آمده بود و رطب فراوان شده بود

برای جمع کردنی مُشتا به پا بو

برای جمع کردنش «مشتا» برپا می‌شد

که بابا صحب زود از خُو بلند بو

که بابا صبحِ زود از خواب برمی‌خاست

که پَروِند بر کمر بر مُغ سوار بو

که پروند بر کمر، بر نخل سوار می‌شد

که پروَند بر کمر وا تولَک و داس

که پروند بر کمر، با تولک و داس

به امید خدا یا حضرت عباس

به امیدِ خدا، یا حضرت عباس

که تولَک رطبی سر پِنگ نغارین

که تولکِ رطبش از سرِ خوشه‌های نغار بود

خوراک ظهرمو برنج هوارین

ناهارمان برنجِ هواری بود

بدو بابا که مُردُم سر اَفتو

بیا بابا، که زیرِ آفتاب مُردم

مِزارِمه ببند پا کُنته اَمبو

مزارم را پای تنهٔ درختِ انبه بساز

خودت سایم بکن با طاق انجیر

خودت با شاخهٔ انجیر سایه‌ام کن

فاتحم هاده تخم کَمَنزیل

فاتحه‌ام را با تخمِ کَمَنزیل بده

هَلُو پَمپِن که مُرداسنگ زلالن

هلو رسیده و پُف کرده و مرداسنگ زلال است

زرک سُرخِن کلک سرخ نیمه حالن

زرک سرخ شده و کلک‌سرخ نیم‌رس است