سبزه ای دخت جنوبی

ای بلند بالا سیاه پوش ، نازنین ای خوشگلِ مِه

ای بلندبالای سیاه‌پوش، نازنین، ای خوشگلِ من

سَبزَه اِی دُخت جنوبی ، مرهم زخم دل مه

ای دخترِ سبزه‌روی جنوبی، مرهمِ زخمِ دلِ من

تُو بُدو تا که بِگَم مِه ، دگه شعر عاشِکُنَه

تو بیا تا من دوباره شعرِ عاشقانه بگویم

بالِش هادَم چون کَمُوتَر ، تا بریتن خُنه ،خُنه

مثلِ کبوتر به آن بال بدهم تا خانه‌به‌خانه برود

ای مُغ ِ خرمای مِه ، مایِ دیریایِ مِه

ای نخلِ خرمای من، ای ماهیِ دریای من

بی شَریک دردُنم بَش ، توی ای تَنهایِ مِه

شریکِ دردهایم باش در این تنهاییِ من

مِه دِلُم طیفُنی ین یار ، چشمُنم گِرینی ین یار

دلِ من طوفانی است، یار؛ چشم‌هایم گریان است، یار

دل تو اما عزیزُم ، صخره مَرجُنی ین یار

اما دلِ تو، عزیزم، صخرهٔ مرجانی است، یار