علی کبل حسین

ترجمه‌ی فارسی

علی کبل حسین یک مرد بندری خوش‌رفتار و لاف‌گو بود. یکی از داستان‌های معروفش درباره ملاقاتش با رضاشاه بود:

"روزی که رضاشاه می‌خواست به جزیره موریس برود، من ساده‌لوحانه در خانه نشسته بودم، بی‌اطلاع از اتفاق. ناگهان یک قاصد آمد و مرا فوری فراخواند. فهمیدم که رضاشاه کارت شریف مرا خواسته است. من فوری سوار اسبم شدم و مثل الق برق به دربار رسیدم. حتی مسئولین گمرک و بندر را تعجب انگیزت، چون این سرعت و شتاب غیرعادی بود!

وقتی رضاشاه مرا دید، قدم‌های نزدیک به من برداشت و دستش را دور گردنم انداخت. دو قطره اشک از چشمش چکید و با احساس گفت:

'علی جان، من می‌روم. این مملکت و رعایا را به تو می‌سپارم. قسم به جان تو و اشرف و محمدرضا!'

این داستان، لاف و خیالی بود، اما علی کبل حسین آن را با چنان قانع‌کنندگی تعریف می‌کرد که گویی واقعیت داشت!"