به پاکی کوه گنو

به پاکی کوه گنو ... مَوا بگـَم یه شعر نو

به پاکیِ کوه گنو ... می‌خواهم یک شعر نو بگویم

مَوا بگـَم ای بندری ... قایق خُ بزن نَ هُو

می‌خواهم بگویم: ای بندری ... قایقت را به آب بزن

حالا وخت پریدنـِن ؛ وخت ستارَه چیدنـِن

حالا وقتِ پریدن است؛ وقتِ ستاره چیدن است

تا بینهایت رفتـِن و ؛ به آسَمون رسیدنـِن

وقتِ تا بی‌نهایت رفتن و به آسمان رسیدن است

مَوا دو دو بزنـُم ؛ آتـِش نَ ایـ شو بزنـُم

می‌خواهم بدوم و بدوم؛ آتش به این شب بزنم

مَوا بگـَم که عاشقـُم ؛ حرفـون لؤلؤ بزنـُم

می‌خواهم بگویم که عاشقم؛ حرف‌های مرواریدگون بزنم

به پاکی کوه گنو ... مَوا بگـَم یه شعر نو

به پاکیِ کوه گنو ... می‌خواهم یک شعر نو بگویم

مَوا بگـَم ای بندری ... قایق خُ بزن نَ هُو

می‌خواهم بگویم: ای بندری ... قایقت را به آب بزن

مَوا بگـَم جنوبی ام ؛ پر از صفا و خوبی ام

می‌خواهم بگویم جنوبی‌ام؛ پر از صفا و خوبی‌ام

هنو همون چوکـلک ؛ سوار اسب چوبی ام

هنوز همان پسرکِ سوار بر اسب چوبی‌ام

به پاکی کوه گنو ... مَوا بگـَم یه شعر نو

به پاکیِ کوه گنو ... می‌خواهم یک شعر نو بگویم

مَوا بگـَم ای بندری ... قایق خُ بزن نَ هُو

می‌خواهم بگویم: ای بندری ... قایقت را به آب بزن

یه آسَمون آبی بـَش ؛ دمبال عشق نابی بـَش

یک آسمانِ آبی باش؛ دنبال عشقی ناب باش

همیشـَه گرم و سربلند ؛ مثل جنوب آفتابی بـَش

همیشه گرم و سربلند، مثل جنوب آفتابی باش

به پاکی کوه گنو ... مَوا بگـَم یه شعر نو

به پاکیِ کوه گنو ... می‌خواهم یک شعر نو بگویم

مَوا بگـَم ای بندری ... قایق خُ بزن نَ هُو

می‌خواهم بگویم: ای بندری ... قایقت را به آب بزن