جاده ی ابریشم

مث تو ولله توو دنیا کمن و … مودونت جاده ی ابریشمن و …

مثلِ تو، والله، در دنیا کم است و... مویت جادهٔ ابریشم است و...

مه مسافرم و عاشق سفر هر جا ایکشی دلت بی مه ببر

من مسافرم و عاشقِ سفر؛ هر جا دلت کشید، مرا ببر

از همون روزی که ما مُدی بهم چه بگم که آدم پشتری نَم

از همان روزی که ما همدیگر را دیدیم، چه بگویم، که آدمِ قبل نیستم

دگه نین هوش‌و حواسم سر جاش همه بی مه اگن عاشق! چکه خاش!

دیگر هوش و حواسم سرِ جایش نیست؛ همه به من می‌گویند: عاشق! چه خوب!

چکه خاش بوی شعر ادیت نگاش

چه خوب! نگاهش بوی شعر می‌دهد

مث‌ بارونن صداش چکه خاش …چکه خاش

صدایش مثلِ باران است؛ چه خوب... چه خوب

دیدنین حال و هواش دل اگیت بنین به پاش

دیدنی است حال و هوایش؛ دل می‌گوید پای او بنشین

چکه خاش… چکه خاش

چه خوب... چه خوب

تو که هستی رو روالن همه چیز تو که هستی همه چی خوبن عزیز

تو که هستی همه چیز روی روال است؛ تو که هستی همه چیز خوب است، عزیز

دگه مه غصه ی چیزی ناخارم حتا مثه پشته درد ناکو سرِم

دیگر غصهٔ هیچ چیز را نمی‌خورم؛ حتی سرم مثلِ قبل درد نمی‌کند

توی عکسو خنده روی لووم هَ توو چشوم یه برقی هستن که مگه

توی عکس‌ها خنده روی لبم است؛ توی چشمم برقی هست که نگو

دگه نین هوش‌و حواسم سر جاش

دیگر هوش و حواسم سرِ جایش نیست

همه بی مه اگن عاشق! چکه خاش!

همه به من می‌گویند: عاشق! چه خوب!

چکه خاش بوی شعر ادیت نگاش

چه خوب! نگاهش بوی شعر می‌دهد

مث‌ بارونن صداش چکه خاش …چکه خاش

صدایش مثلِ باران است؛ چه خوب... چه خوب

دیدنین حال و هواش دل اگیت بنین به پاش

دیدنی است حال و هوایش؛ دل می‌گوید پای او بنشین

چکه خاش… چکه خاش

چه خوب... چه خوب