مَردِ چی‌چِکا

دُنیا نَه جای مُندِنِنْ ، شادُن اَتِی ناشاد اَرِیْ

دنیا جای ماندن نیست؛ شاد می‌آیی، ناشاد می‌روی

مِثل یَه مَردِ چی چِکا ، بَعد اَ دو روز اَ یاد اَرِیْ

مثلِ یک مردِ قصه‌گو، بعد از دو روز از یاد می‌روی

نِمِک رو زَخْمُنُم مَریز ، اَ غُصَّه دِلخونُم مَکُ

نمک روی زخم‌هایم نریز، از غصه دلم را خون نکن

اِی مِثلِ لیلی دِلفِریب هَمدَردِ مَجنونم مَکُ

ای که مثلِ لیلی دلفریبی، مرا همدردِ مجنون نکن

یادِ عَزیز دَسْتُنِتْ ، اَز دَستِ خَسْتَه م پَس مَگِه

یادِ عزیزِ دستانت را از دستِ خسته‌ام پس نگیر

شَهر ِقدیم چشمُنِت، اَز چشم بَستَه م پَس مَگِه

شهرِ قدیمیِ چشمانت را از چشمِ بسته‌ام پس نگیر

نِمِک رو زَخْمُنُم مَریز ، اَ غُصَّه دِلخونُم مَکُ

نمک روی زخم‌هایم نریز، از غصه دلم را خون نکن

اِی مِثلِ لیلی دِلفِریب هَمدَردِ مَجنونم مَکُ

ای که مثلِ لیلی دلفریبی، مرا همدردِ مجنون نکن

درد ِ لَطیفی کِه تو اِی نَصیب هیچ کافر نَبوت

دردِ لطیفی که تو داری نصیبِ هیچ کافری نشود

ای گُل که روی ماه تون ، هیچ وِی خدا پرپر نبوت

ای گل که روی ماهِ توست، به خدا هیچ‌وقت پرپر نشود

نِمِک رو زَخْمُنُم مَریز ، اَ غُصَّه دِلخونُم مَکُ

نمک روی زخم‌هایم نریز، از غصه دلم را خون نکن

اِی مِثلِ لیلی دِلفِریب هَمدَردِ مَجنونم مَکُ

ای که مثلِ لیلی دلفریبی، مرا همدردِ مجنون نکن