مسابکه فوتبال با تیم کلکآدی

ترجمه‌ی فارسی پیشنهادی

مسابقهٔ فوتبال با تیمِ کلکادی

پیش‌ترها مسابقهٔ فوتبالِ محله‌ای خیلی برگزار می‌شد و محله‌ها مسابقهٔ دوستانه می‌گذاشتند. یک سال ما از بندر رفتیم کلکادی برای مسابقه؛ بشنوید که چه بر سرمان آمد.

داورِ مسابقه اهلِ کلکادی بود. نیمهٔ اول تیمِ ما یک گل به تیمِ کلکادی زد و بعد از استراحت نیمهٔ دوم شروع شد. ۴۵ دقیقه تمام شد و داور سوتِ پایان را نزد؛ شد یک ساعت، دو ساعت، داور سوتِ پایانِ بازی را نمی‌زد. ما اعتراض کردیم که: «آقای داور، پس کی سوت می‌زنی؟» داور گفت: «هنوز هوا روشن است، بازی کنید.» داور می‌خواست کلکادی هر طور شده گلِ مساوی را بزند؛ هر کاری کردند نتوانستند گلِ مساوی بزنند و خودشان هم خسته شدند، و بازی همان یک‌هیچ به نفعِ ما تمام شد. ما سوارِ ماشین شدیم و به سمتِ بندر حرکت کردیم. سرِ دوراهیِ دهنو که رسیدیم، دیدیم دو تا نیسانِ پر از بازیکن‌های کلکادی و داور آمدند و به ما رسیدند. پرسیدیم: «چه شده؟» گفتند: «آقا، قبول نیست؛ داور یک پنالتی یادش رفته که بگیرد.» ما گفتیم: «ما داریم می‌رویم بندر، دیگر نمی‌توانیم برگردیم.» گفتند: «اشکالی ندارد؛ می‌رویم توی دهنو پنالتی را می‌زنیم و بعد به امیدِ خدا بروید.» آخرش رفتیم دمِ خانهٔ شورای دهنو، پنالتی را زدند و به دروازه‌بانمان گفتیم: «تو را به خدا توپ را ول کن تا ولمان کنند. برویم بندر، وگرنه تا نمازِ صبح می‌خواهند پنالتی بزنند.»

...

پاپایا ایلزاده