مصلی چار گاه زامردو ده چار (شعر وقف‌نامهٔ نخل‌ها)
سروده‌ی پدر حافظ عجور (از ساکنان بردول) 📍 گاوبندی (پارسیان)
ترجمه‌ی پیشنهادی — نیاز به بازبینی این ترجمه را گویشوران هنوز بازبینی نکرده‌اند؛ اگر جایی را بهتر می‌دانید در گفت‌وگوی پایین بنویسید.
مصلی چار گاه زامردو ده چار
مصلّی: چهار «گاه» زامردو، و چهارده (نخل)
دوتا لشت گزین از قبله خار
دو «لشتِ» گزیده از سوی قبله
به وقف مسجد و محراب بردول
وقفِ مسجد و محرابِ بردول است
حسینی داده این غیر از شریک دار
حسینی این را داده، جدا از سهمِ شریک‌ها
- شاعر
- پدر حافظ عجور (از ساکنان بردول)
- منبع
- افتو ↗
- گویش
- گاوبندی (پارسیان)
- ترجمه
- پیشنهادی (نیاز به بازبینی)
با اجازه‌ی شاعر در هرمزجان منتشر شده است. حقوق اثر نزد پدر حافظ عجور (از ساکنان بردول) است.
یادداشت‌ها
به گفتهٔ بی‌بی غلامی شعر پدر حافظ عجور است که نخل‌هایش را بر مسجد بردول وقف کرده بود؛ نویسنده معنا کرده: «یعنی که من این نخل‌ها را وقف مسجد بردول کرده‌ام». سراینده نام‌دار و قدیمی؛ چهار مصراع کل اثر است؛
نخستین نفری باشید که می‌نویسد