پیرمرد (ای پیرمرد بدو بنین)

اِی پیرمرد بُدو بنین نِگا بکن تو بی دِیریا

ای پیرمرد، بیا بنشین، به دریا نگاه کن

اُو وَح بگه چطو اَبُوت حسرت ُو زندگی ایجا

آن‌وقت بگو حسرتِ زندگی اینجا چطور می‌شود

تُو اُم بگه اَز عمر خُو چه روزُون خوبی تَسته

تو هم بگو از عمرت، چه روزهای خوبی داشتی

چطو تَ هُنده لُو تیُو وا دیریا پیمُون تَ بَسته

چطور به ساحل می‌آمدی و با دریا پیمان می‌بستی

تُو اُم بگَه اَز زندگی اَز ای همه بی پناهی

تو هم بگو از زندگی، از این همه بی‌پناهی

بی که بگم دَرد ُو غَمُم که دلُم اِینی گُناهی

به که بگویم درد و غمم را، که دلم گناهی ندارد

اِمشُو دلُم نَ جارُمن تا پهلو دیریا بنینُم

امشب دلم صدایم می‌زند تا کنارِ دریا بنشینم

اُونجا برم بلکه دگه بی خُودُم آرُوم بگینُم

آنجا بروم، شاید دیگر برای خودم آرامشی ببینم