گپ دل (بخش ۲)

یه روزی هوندن شوگو واهم دگه فرق اکنی

یک روزی آمد که گفتند: شما دیگر با هم فرق می‌کنید

یعده بهایی ان ، یکتا شیعه ، یکتا سنی

عده‌ای بهایی‌اند، یکی شیعه، یکی سنی

یکی چپ بو یکی ملا ، یکی هم بی درکجا

یکی چپی شد، یکی ملا، یکی هم بی‌درکجا

هر کسی یه فرقه ای ، گپ شزه وا یه زبونی

هر کسی یک فرقه‌ای شد، هر کدام به زبانی حرف می‌زد

یتا مال لار و اوز بو ،یتا سرحدی سهار

یکی اهلِ لار و اوز شد، یکی «سرحدیِ کثیف»

گپ و گویش بو مهم، یادشو ره هم زبونی

زبان و گویش مهم شد، هم‌زبانی از یادشان رفت

مردم ساده ما ، ایاد شکه همدلی و

مردمِ سادهٔ ما که همدلی می‌آفریدند،

گپ و کوچک دگه هیچ تا احترام هم شونی

بزرگ و کوچک دیگر هیچ احترامی به هم ندارند

همه وا هم دگه بد ، همه بودن دشمن هم

همه دیگر با هم بدند، همه دشمنِ هم شدند

دگه بقیش چه بگم هر چی بگم خوت ادونی

دیگر بقیه‌اش را چه بگویم؟ هر چه بگویم خودت می‌دانی

هر که زودته هوندن ایجا فکر اکنت مال خودشن

هر که زودتر آمده اینجا، فکر می‌کند مالِ خودش است

ای کاکا بندری و سرحدی ام وا هم دگه فرقی شونی

ای برادر، بندری و سرحدی هم دیگر با هم فرقی ندارند

بندری کسین که کینه ای نبوت

بندری کسی است که کینه‌ای نداشته باشد

تو دلش هیچ شیله پیله ای نبوت

در دلش هیچ شیله‌پیله‌ای نباشد

بندری اون که دلش یه دل بشت

بندری آن است که دلش یک‌دل باشد

غم و غصه توی سینه ای نبوت

غم و غصه‌ای در سینه‌اش نباشد

همو بهتر که نگن او بندرین

همان بهتر که نگویند او بندری است:

آدمی که فکر دیریا ای نبوت

آدمی که فکرِ دریا در سرش نباشد

وقتی گشنگیش تموم بو و بو سیر

وقتی گرسنگی‌اش تمام شد و سیر شد

فکر همساده گشنه ای نبوت

فکرِ همسایهٔ گرسنه‌ای نباشد

کنته درخت خو بریدن و

[بندری کسی است که] تنهٔ درختِ خودش را نبریده

ریشه خو زدن وا تیشه ای نبوت

و ریشهٔ خودش را با تیشه نزده باشد

تا یه چند روز یه جایی راه ای شدا

تا چند روزی جایی راهش دادند

فکر پر کردن کیسه ای نبوت

در فکرِ پر کردنِ جیب نباشد