گُلِ داوودی

گل ِ داوودی ِ سفید

گلِ داوودیِ سفید

تو گلدُن تو پنجِرَه

در گلدان، پشتِ پنجره

راز دِل ِ خو نگفتِن

رازِ دلش را نگفته

بی مونِسی شوپَرَه

از بی‌مونسی پرپر است

روزی دستِ زنی زیبا

روزی دستِ زنی زیبا

بی مه تو گلدُن ایکاشت

مرا در گلدان کاشت

مَواستَه شکوفَه هادَم

می‌خواستم شکوفه بدهم

افسوس که رفت و نِیواشت

افسوس که رفت و نگذاشت

حالا که بی مه وِل ایکِه

حالا که رهایم کرد

سر به دُمبال دل ایکِه

سر به دنبالِ دلش گذاشت

بِی چه بی وفا بودی

چرا بی‌وفا شدی؟