شک مکن همی جان

جـایـی کـه دل اَگیـنِت

جایی که دل می‌بیند

دسـت خـدا بـه جُنـی

دستِ خدا بر جانِ اوست

خاکش ایشَستِن حتی

خاکش هم حتی

بــــرقِ گـــــلابَــتــونـی

برقِ گلابتون دارد

جایی که چشم هر مُغ

جایی که چشمِ هر نخل

اَکیـت وا چـــشـمِ اَفـتُـو

به چشمِ آفتاب می‌افتد

بـاد اَ رو دیریـا شـرجـی

باد از روی دریا شرجی

سوغات اَتاره هر شُـوو

هر شب سوغات می‌آورد

-شک مَکُن همی جان-

شک مکن، همین‌جاست