برونگ (باران)

موی که بات موگه برونگ

می‌خواهیم که بیاید، می‌گوییم: باران

ریز ریز و نم نم و جوونگ

ریزریز و نم‌نم و زیبا

وَخته که اَ تِه خونهَ می

وقتی که توی خانه‌ایم

صدا اُسیت از لُچِ بونگ

صدا از لبهٔ بام برمی‌خیزد

مَوی بَرونگ بات اَی خدا

می‌خواهیم باران بیاید، ای خدا

پُر بِبیت از هاو بِرکه یا

برکه‌ها پر از آب شوند

بَندیا هم چَکّارِ هاو

بندها هم تشنهٔ آب‌اند

سیر هاو بیت تیم و موهیا

کشتزارها و ماهی‌ها از آب سیر شوند

برونگ که هُند چُندی خَشِن

باران که می‌آید چه خوش است

هاو اُردخه دَروا مَزه شِن

آب در ناودان‌ها روان است، چه لذتی دارد

صدایِ دَروا پَسِ بونگ

صدای ناودان پشتِ بام

ولله که کِیفه دگه شِن

والله که کیفِ دیگری دارد

زمستونِن سرمویِ سرد

زمستان است، سرمای سرد

کمی بُرو از تَش اَ لَرد

کمی از کنارِ آتش برو بیرون

چتر خو وابِنگ لِه برونگ

چترت را در باران کنار بینداز

تِه نَم نَمُش بُرا بِگَرد

در نم‌نمش برو بگرد

تِه بَند پُر از بهار اَبیت

دره‌ها پر از بهار می‌شوند

بلبل هم بیقرار اَبیت

بلبل هم بی‌قرار می‌شود

بُو گُل و عطر سبزه یا

بوی گل و عطرِ سبزه‌ها

بِه از عطرِ بازار اَبیت

بهتر از عطرِ بازار می‌شود

از زن و مرد دُت و پُسونگ

از زن و مرد، دختر و پسر

دعا بکنی که بات برونگ

دعا کنید که باران بیاید

سَوزی و شادی بارِت و

سبزی و شادی ببارد و

صدا اُسیت از لُچِ بونگ

صدا از لبهٔ بام برخیزد