بی تو گپ بودم

وقتی مِه چه بسیارگپ بودم (بی تو)و دو اُمزه ، اِشنو اُمزه بی تو .بی تو سفر با همه ی مغزم با همه ی دستُم رَفتم اما تنها . شعر اُمگفت ، فُحش اُمدا، بازی اُمکه نمایش ، نماز اُمخوند و نیایش ،

وقتی من چه بسیار بزرگ شدم (بی تو)، و دویدم، و شنا کردم بی تو. بی تو با همهٔ مغزم، با همهٔ دستم سفر رفتم، اما تنها. شعر گفتم، فحش دادم، بازی کردم، نمایش دادم، نماز خواندم و نیایش،

کتاب هر دستی که هَسته باز و ساز اُمزه با وَهری که از تومهَسته

کتابِ هر دستی که بود باز کردم و ساز زدم با آخرین رمقی که از تو داشتم

مَخونده بَه دُنباِلتروم ،

می‌خواندم و دنبالت می‌گشتم،

دو اُمکَند توپ به دست، گَشت لطافت تو، دست به مُودن زن اُمکَشی و نَهَسته جِنسی خدایی که مَواسته.

توپ به دست دویدم، لطافتِ تو را گشتم، دست به مویِ زنی کشیدم و از آن جنسِ خدایی که می‌خواستم نبود.

مِه چِه بسیار گَپ بودم و بی تو هر رو

من چه بسیار بزرگ شدم و بی تو هر روز

، دلم خالی از رَحم آدمی.

، دلم خالی از رحمِ آدمی.

مه کوچَک گَپ بودم لوو دیریا پای مشتای تدو* .

من کوچک بودم و بزرگ شدم کنارِ دریا، پای مشتای تدو*.

هَمه جا که رفتم گَََپ تو شاگو وا مِه ولی...اَفسوس

هر جا که رفتم، حرفِ تو را به من می‌گفتند، ولی... افسوس

کَرو شَل گوشم و دستم

کر و شل بود گوشم و دستم

منتظر معجزه که بیی وا دلم مرحم بی کسیم توی 25 سال دوری اَ خوم تو بشی

منتظرِ معجزه‌ای که بیایی به دلم و مرهمِ بی‌کسی‌ام شوی، در این بیست‌وپنج سال دوری از خودم

که بشی که خاشی که خاشی

که باشی، که خوب باشی، که خوب باشی

مه چه بسیار گَپ بودُم بی تو...

من چه بسیار بزرگ شدم، بی تو...