حكايت پيرزن هلري وزدن پيف پاف به جا آدكلن به جُن خو

ترجمه‌ی فارسی پیشنهادی

عطری که زن‌های فسیال (پولدار و باکلاس) می‌خریدند و با فیس و افاده به تنشان می‌زدند

و جلوی دیگران قیافه می‌گرفتند. در یک خانوادهٔ فقیر، مرد تازه با لنج رفته بود. چون خانه قدیمی و کهنه بود، سوسک و خرخاکی و نمی‌دانم چه جانورهای دیگر زیاد بود و ذله‌شان کرده بود؛ هر شب بساط سوسک‌ها توی خانه راه می‌افتاد و مرد را گرفتار کرده بود. زنِ همین مرد همسایهٔ یکی از آن زن‌های فسیال بود و گاه‌گاهی به خانه‌شان می‌رفت، و آن زن هم تعریف می‌کرد که: «شوهرم هر وقت به دبی می‌رود، یکی از همین‌ها (اسپری) برایم می‌خرد.» و جایش را هم نشانش می‌داد و می‌گفت: «همین را که می‌بینی، مال من است.» و جلوی او زیر بغلش می‌زد و سر جایش می‌گذاشت. زنِ فقیر هم سرش را پایین می‌انداخت و به خانه می‌آمد. خلاصه، مدتی گذشت و لنج برای دبی بار زد. مرد فقیر با جاشوها مشورت کرد که: «من با این حشره‌مشره‌ها گرفتارم.» یکی از رفیق‌هایش که چند بار پیش‌تر دبی رفته بود گفت: «یک بار با من بیا بازار؛ یک چیزی آمده که بوی بدش را که بزنی، پدر سوسک و مگس را درمی‌آورد.» مرد گفت: «خدا خیرت بدهد، هر طور هست مرا ببر تا یکی بخرم.» خلاصه، برای دبی بار زدند و راه افتادند. آنجا هم بارها را خالی کردند و طرف با رفیقش به بازار رفت و یک پیف‌پاف از همان جلدقرمزهای خارجی خرید.

مغازه‌دار هم همان‌جا امتحانش کرد و گفت: «باید رو در روی حشره دو سه بار فشار بدهی تا کارساز باشد.» خلاصه، با هم به لنج آمدند. از آنجا که لنج پر از موش و سوسک بود، رفیقش گفت: «بیا برویم سرِ جالی، آنجا سوسک زیاد است، امتحانش می‌کنیم.» رفتند سرِ جالی و دو سه بار روی تخته‌ها زدند؛ دو سه تا سوسک بیرون آمدند و مثل

دیوانه‌ها شدند، پیچ‌وتاب خوردند و درجا مردند. مرد کیف کرد و گفت: «به به!» خلاصه، لنج بار زد و بعد از چند روز به شهر آمدند. طرف هم پیف‌پاف را برداشت و به خانه آمد، چیزی به زنش نگفت و رفت لبِ دریا. زن که بیدار شد فهمید شوهرش آمده، چون لباس‌هایش را عوض کرده بود. رفت ببیند چه خوردنی‌ای آورده، دید توی کیسه یک چیزی گذاشته. سرش را که باز کرد، پیف‌پاف را دید. بیچاره نفهمید؛ شکل و شمایلش هم مثل مالِ همان زنِ همسایه بود. بدبخت دلش خوش شد، سرش را باز کرد و زد زیر بغلش، سر تا پای خودش را پر از پیف‌پاف کرد و با فیس و افاده رفت در خانهٔ همسایه‌اش که بگوید: «شوهرِ من هم یکی از همین‌ها برایم آورده.» در زد؛ زن همسایه در را باز کرد و تعجب کرد که بوی پیف‌پاف می‌آید. گفت: «این بوی چیست که از تنت می‌آید؟» گفت: «آره، خیال کرده بودی فقط شوهرِ تو برایت بوی خوش می‌آورد؟» همسایه از خنده ریسه رفت و گفت: «بزن به چشمت، نه به تنت! تو چطور خفه نشدی؟ این که زده‌ای پیف‌پاف است، که سوسک و مگس را می‌کشد!» زن گفت: «هههههه! من نفهمیده بودم؛ برای همین است که زیر بغلم دارد می‌سوزد!»

برگرفته از زبانِ ننه جنگی

واژه‌های نامفهوم برای بچه‌های امروزی و سرحدی‌های عزیز:

چالاون : نوعی چاه

جُن خو فُغُن : رسیدگی به سر و وضع خود - خوشبو کردن خود

زَنُن فسیال : خانم‌های کلاس‌بالا و به نوعی فیسکی

کیافه : قیافه - ژست گرفتن

زی کِچَک : زیر بغل

تعبانم : به نوعی گرفتار شدن

سر جالی : فکر کنم قسمت آخر لنج که مستراب دارد