خودکشی

وقتی دلت پیش مه نن حالم مپرس از ای وو اون

وقتی دلت پیشِ من نیست، حالم را از این و آن نپرس

که ای مردم به تو بدجور دروغ اگن پشت سرم

که این مردم پشتِ سرم بدجور به تو دروغ می‌گویند

وقتی هوای شرجی هم بی رحمن دستم یخ اکن

وقتی هوای شرجی هم بی‌رحم است، دستم یخ می‌کند

تلخ و شیرین فصلنم به حال تو چه فرق اکن

فصل‌هایم تلخ و شیرین است؛ به حالِ تو چه فرقی می‌کند؟

مه حلق آویز غم یا از غم به فکر خودکشی

من حلق‌آویزِ غمم، یا از غم به فکرِ خودکشی

دریا بشی وو جذب اری به جام نتی غم بار کشی

دریا هم که بشوی و جذب کنی، به جای من نمی‌آیی بارِ غم بکشی

وقتی که زیر سایه ی حرف مردم سردرد گمم

وقتی زیرِ سایهٔ حرفِ مردم سردرگمم

کنج اتاق بی همنشین نهی غرق توهمم

کنجِ اتاقِ بی‌همنشین، غرقِ توهمم

یا وقتی یاد شیرینت قهوه ی عمرم تلخ اکن

یا وقتی یادِ شیرینت قهوهٔ عمرم را تلخ می‌کند