دستِ خالی

دِگَه هیچ کَه بِی کسی غم ناخارِت

دیگر هیچ‌کس غمِ کسی را نمی‌خورد

دِگَه چشمی از کسی دِل نابَرِت

دیگر هیچ چشمی دلِ کسی را نمی‌بَرد

دِگَه مشنُو که کسی صِدات بزَنت

دیگر گوش نکن که کسی صدایت بزند

هَر چه یادِن دَر بریز از باوَرت

هر چه یاد هست، از باورت بیرون بریز

دَستِ خالی بِیْ تو سَر زدِن خُبِن

با دستِ خالی به تو سر زدن خوب است

دِل خالی بِیْ خَنجَر زَدِن خُبن

به دلِ خالی خنجر زدن خوب است

پیش تو آدمْ اَ لِذّت سیر اَبوت

پیشِ تو آدم از لذت سیر می‌شود

بی تو آدمْ وا یَه لحظَه پیر اَبوت

بی تو آدم در یک لحظه پیر می‌شود

تا نَنِشتِن بَرف پیری رو سَرُم

تا برفِ پیری روی سرم ننشسته

اِی بَهار از راه بِرَس کِه دیر اَبوت

ای بهار، از راه برس که دیر می‌شود

دَستِ خالی بِیْ تو سَر زدِن خُبِن

با دستِ خالی به تو سر زدن خوب است

دِل خالی بِیْ خَنجَر زَدِن خُبن

به دلِ خالی خنجر زدن خوب است

بِشتر از تو طاقت اُمنی دور بَشُم

بیش از این طاقت ندارم از تو دور باشم

از شُو بی خُوی نَزیکِن کور بَشُم

از شب‌های بی‌خوابی نزدیک است کور شوم

بِگَه تا کِی بایَه مُنتَظِر بَشُم

بگو تا کی باید منتظر باشم

اَگَه ناتِی تا وا فکر گور بَشُم

اگر نیایی، باید به فکرِ گور باشم

دَستِ خالی بِیْ تو سَر زدِن خُبِن

با دستِ خالی به تو سر زدن خوب است

دِل خالی بِیْ خَنجَر زَدِن خُبِن

به دلِ خالی خنجر زدن خوب است

خیلی سَختِن که آدم تَهنا بَشِتْ

خیلی سخت است که آدم تنها باشد

دِل تَهنا چند صبا دَرد اَکَشِت

دلِ تنها چند صباحی درد می‌کشد

غیر ِغصَّه وختی هیچی اِتنَبوت

وقتی جز غصه هیچ نداری

غیر ِغم وَختی نبو چیزی بَشِتْ

وقتی جز غم چیزی نباشد

دَستِ خالی بِی تو سَر زدِن خُبِن

با دستِ خالی به تو سر زدن خوب است

دِل خالی بِی خَنجَر زدن خُبِن

به دلِ خالی خنجر زدن خوب است