زَک و زندگی

به نِنَه م بِگَم زَک و زندگیمُ دَر بکَردِه

به ننه‌ام بگویم بار و بندیلم را بیرون بریزد

بیات مِثِ مِه تو کُوچه اُ هوات بِگَردِه

بیاید مثلِ من در کوچه به هوای تو بگردد

یه دُفه دِگه نوبت گِشته و اسفندِن

یک بارِ دیگر نوبتِ بخور و اسفند است

یه دُفه دِگه وا دست و پات حنیراَبندِن

یک بارِ دیگر به دست و پایت حنا می‌بندند

آخِه عاشقی بد دَردی اِن دَرمُن اینینِن

آخر عاشقی دردِ بدی است، درمان ندارد

هَرکَه عاشقن تو زِندِگی سامُن اینینِن

هر که عاشق است در زندگی سامان ندارد