شروهٔ محیا: «ول من تاج فضّلنا به سر کرد»
هنوز بررسی نشده این اثر هنوز به‌دست مدیر یا استادان هرمزجان بازبینی نشده است.
سروده‌ی سید محی‌الدین «محیا» بستکی 📍 بستک
این اثر هنوز ترجمه‌ی انسانی ندارد؛ ستون فارسی، ترجمه‌ی ماشینی واژه‌به‌واژه از واژه‌نامه است. اگر بندری بلدید، ترجمه را در گفت‌وگوی پایین بنویسید.
ولِ من تاج فضّلنا به سر کرد
ولِ من تاج فضّلنا به سر کرد
ولِ من تا عالم فانی گذر کرد
ولِ من تا عالم فانی گذر کرد
برای خاطر مولای محیا
برای خاطر مولای محیا
مدد بر دین پیغمبر عُمَر کرد
مدد بر دین پیغمبر عُمَر کرد
- شاعر
- سید محی‌الدین «محیا» بستکی
- گویش
- بستک
با مجوز آزاد منبع بازنشر شده است. حقوق اثر نزد سید محی‌الدین «محیا» بستکی است.
یادداشت‌ها
منبع مقاله: دیوان محیا، ص ۶۱. وِل = محبوب، معشوق (پانویس مقاله). محیا (سید محی‌الدین بن تاج‌الدین بن قتّال) به گفتهٔ همین مقاله (ص ۷۳-۷۴) میان ۱۰۰۵ تا ۱۰۹۸ قمری زیست، در عمادالقریهٔ لار زاده شد و در حدود ۹۳ سالگی در روستای کال (بخش بستک هرمزگان) درگذشت → بیش از ۳۰۰ سال پیش؛ مالکیت عمومی. دوبیتی (شروه) به فارسی؛ مقاله هر بیت را با «/» در دو سطر چاپ کرده و اینجا هر مصراع یک سطر است. بی‌ترجمه. [ص 75 مجله] | نام شاعر در منبع/فایل اولیه: «محیا بستکی (سید محی‌الدین بن تاج‌الدین بن قتّال)»؛ یکدست شد.
نخستین نفری باشید که می‌نویسد