شروهٔ محیا: «گلم رنگ از گل گوهر بگیرم»
هنوز بررسی نشده این اثر هنوز به‌دست مدیر یا استادان هرمزجان بازبینی نشده است.
سروده‌ی سید محی‌الدین «محیا» بستکی 📍 بستک
این اثر هنوز ترجمه‌ی انسانی ندارد؛ ستون فارسی، ترجمه‌ی ماشینی واژه‌به‌واژه از واژه‌نامه است. اگر بندری بلدید، ترجمه را در گفت‌وگوی پایین بنویسید.
گُلم، رنگ از گل گوهر بگیرم
گُلم، رنگ از گل گوهر بگیرم
ستون از قلعهٔ خیبر بگیرم
ستون از قلعهٔ خیبر بگیرم
به چرخ هفتمی مولای محیا
به چرخ هفتمی مولای محیا
نگین از دست پیغمبر بگیرم
نگین از دست پیغمبر بگیرم
- شاعر
- سید محی‌الدین «محیا» بستکی
- گویش
- بستک
با مجوز آزاد منبع بازنشر شده است. حقوق اثر نزد سید محی‌الدین «محیا» بستکی است.
یادداشت‌ها
شاهد تلمیح دینی. منبع مقاله: (محیا، ۱۳۷۰: ۹۳). محیا (سید محی‌الدین، از اولاد سید کامل پیر، ساکن کال از توابع فرامرزان بستک) به گفتهٔ همین مقاله (ص ۱۵۴، به نقل از بخشایش ۱۳۹۰ و موسوی بجنوردی ۱۳۹۴) شاعر دوبیتی‌گوی قرن یازدهم قمری است؛ پس بیش از ۳۰۰ سال از درگذشتش گذشته و شعرش در مالکیت عمومی است (مقالهٔ شافعی‌پور، فروغ وحدت ۱۳۹۵: زیست ۱۰۰۵-۱۰۹۸ق، درگذشت در کال بستک). شروه (دوبیتی) به فارسی با واژه‌های محلی؛ بی‌ترجمه. [ص 163 مقاله] | نام شاعر در منبع/فایل اولیه: «محیا بستکی (سید محی‌الدین)»؛ یکدست شد.
نخستین نفری باشید که می‌نویسد