شِلال‌شِلال

یه وَخت اَتان مِثِ کُچَک

یک وقت مثلِ توله‌سگ می‌آیند

تَگِرِن و هِی تَزَنِن کُتَک

می‌گیرندت و مدام کتکت می‌زنند

سینَه ت اَکُنِن شِلال شِلال

سینه‌ات را می‌کنند نیمه‌جان، نیمه‌جان

تو بی خبر تو بی گناه

تو بی‌خبر، تو بی‌گناه

درد اَکُنت تو خونِت چَمَک

درد در خونت می‌رقصد

هِی تَزَنِن ، هِی تَزَنِن

مدام می‌زنندت، مدام می‌زنندت

دستُنِت از پُشت اَبَنِن

دست‌هایت را از پشت می‌بندند

پوست اَ اُستُخُنِت اَکَنِن

پوست از استخوانت می‌کنند

دلت اَ زخم شِلال،شِلال

دلت از زخم نیمه‌جان، نیمه‌جان

آدَم آهن نی ،آدمِن

آدم آهن نیست، آدم است

تو بِی دَوا نیاز اِتَه

تو به دوا نیاز داری

صد غَمنُمه جواز اِتَه

صد غم جوازِ تو شده

دُمبال کیف و حال دل

دنبالِ کیف و حالِ دل

دل اَ محِنت شِلال،شِلال

دل از محنت نیمه‌جان، نیمه‌جان

نیاز وا دو رُکعت نُماز اِتَه

به دو رکعت نماز نیاز داری

نَه پول اُمَه ، نَه زور اُمَه

نه پول دارم، نه زور دارم

فقط عشقی پُر شور اُمَه

فقط عشقی پرشور دارم

دستُم وا جایی نارَسِه

دستم به جایی نمی‌رسد

دل ریشُم شِلال ، شِلال

دلِ ریشم نیمه‌جان، نیمه‌جان

هر جا غمِن حُضور اُمَه

هر جا غم است، من حاضرم

از پُل رَنج عُبور اَکُنُم

از پلِ رنج عبور می‌کنم

مُبارزَه وا زور اَکُنُم

با زور مبارزه می‌کنم

بی خو جَم و جور اَکُنُم

خودم را جمع‌وجور می‌کنم

دِلُم یکدَم شِلال، شِلال

دلم یک دم نیمه‌جان، نیمه‌جان

ولی یاس اَ خو دور اَکُنُم

ولی یأس را از خودم دور می‌کنم