شهر

بگم از بارش بارون که ارختن خیلی آرم

بگویم از بارش باران، که خیلی آرام می‌بارد

روسر گوش کنارم وای بحالم زیر بارون رفتی از پیش مه ساده

روی سرم، گوشه‌وکنارم؛ وای به حالم، زیر باران ساده از پیشم رفتی

به هوای عشق تاز مه امروز پای بیاده زیر بارون روی جاده

من امروز به هوای عشقی تازه، پای پیاده زیر باران روی جاده‌ام

غصه از یجا شروع بو از سرمای بعد بارون

غصه از یک جا شروع شد، از سرمای بعد از باران

غم سنگین نگا تو تنهام اناش زیر بارون

غمِ سنگینِ نگاهت تنهایم می‌گذارد زیر باران

قصه ما تموم بو ساده مو صبور رفیق تاز

قصهٔ ما ساده تمام شد؛ ما صبور ماندیم، ای رفیقِ تازه

بعد رفتن از کنارم دگه امنین راه چاره

بعد از رفتنت از کنارم، دیگر راه چاره‌ای ندارم

بارون ارختن توی شهر مه موندم یه چشم تر

باران در شهر می‌بارد، من مانده‌ام با چشمی تر

کاشک شبو مثل قدیم باهم مگشت دست تو دست

کاش مثل قدیم می‌شد، با هم دست‌در‌دست می‌گشتیم

بارون ارختن توی شهر کجای شهری بهم بگه

باران در شهر می‌بارد؛ کجای شهری؟ به من بگو

مه هم هنوزم با یادتو قدم زنون ارم تو شهر

من هنوز با یاد تو در شهر قدم می‌زنم

ای تو نیمه ی گم شدم بدو برگرد تو به خانه

ای نیمهٔ گم‌شده‌ام، بیا، به خانه برگرد

شهر جای امنی نینن بدو برگرد عاشقانه

شهر جای امنی نیست؛ بیا، عاشقانه برگرد

وقتی از جسم مه دور اوی ای جا حال مه خرابن

وقتی از من دور می‌شوی، این‌جا حالم خراب است

بدون تو زیر بارون ای بدون به مه عذابن

بی تو زیر باران — این را بدان — برایم عذاب است

بارون ارختن توی شهر مه موندم یه چشم تر

باران در شهر می‌بارد، من مانده‌ام با چشمی تر

کاشک شبو مثل قدیم باهم مگشت دست تو دست

کاش مثل قدیم می‌شد، با هم دست‌در‌دست می‌گشتیم

بارون ارختن توی شهر کجای شهری بهم بگه

باران در شهر می‌بارد؛ کجای شهری؟ به من بگو

مه هم هنوزم با یادتو قدم زنون ارم تو شهر

من هنوز با یاد تو در شهر قدم می‌زنم