غریب

مِه غَریبُم پیش ِ تو

من پیشِ تو غریبم

تو فریبی پیش مِه

تو پیشِ من فریبی

مِه مَواتن یَه فراز

من می‌خواهم فراز باشم

تُو نشیبی پیش مِه

تو پیشِ من نشیبی

پیش تُو سردُم اَکنت

پیشِ تو سردم می‌شود

دل مه گرما شوات

دلِ من گرما می‌خواهد

روح تُو یَه گل کَنین

روحِ تو یک گلدانِ کوچک است

مِه دلُم دریا شَوات

دلِ من دریا می‌خواهد

تو اَگی دُوستت اُمَه

تو می‌گویی دوستت دارم

مه اَگم که هَوسن

من می‌گویم که هوس است

تو اَگی عاشکتُم

تو می‌گویی عاشقتم

مِه اَگم که کَفَسن

من می‌گویم که قفس است

مه که مُرغِ عشک نَهم

من که مرغِ عشق نیستم

بکنیم توئی کَفس

که بیندازی‌ام توی قفس

جای مه تَنگ بُکنی

جایم را تنگ کنی

بگری اَ مِه نَفس

و نفسم را از من بگیری