فصل بهار (وقتی که تمدی نگاهت امکه)

وقتی که تـُمدی ، نگاهت اُمکـِه عاشقت بودُم

وقتی که مرا دیدی و نگاهت کردم، عاشقت شدم

تیر نگاهت ایخا تو قلبُم ، لرزی وجودُم

تیرِ نگاهت به قلبم خورد، وجودم لرزید

نارِیت ز یادُم او لحظه ُونی که با تو بودُم

از یادم نمی‌روند آن لحظه‌هایی که با تو بودم

آتِش عشق تو دامن ایـزَه ایسوزُند وجودُم

آتشِ عشقِ تو به دامنم افتاد، وجودم را سوزاند

اَریم به صحرا مه وا خود تو فصل بهارِن

من و تو به صحرا می‌رویم؛ فصلِ بهار است

اَریم تو باغو اَکنیم گردش که گل وُ زارِن

به باغ‌ها می‌رویم، گردش می‌کنیم، که گلزار است

نارِیت ز یادُم او لحظه ُونی که با تو بودُم

از یادم نمی‌روند آن لحظه‌هایی که با تو بودم

آتِش عشق تو دامن ایـزَه به تار و پودُم

آتشِ عشقِ تو به تار و پودم افتاد