مادر (دی سلامت می کنم)

دي سلامت مي كنم ، جو نم به قربون صدات

مادر، سلامت می‌کنم؛ جانم به قربان صدایت

دي بدا دستم بگي ، شوم فداي خاك پات

مادر، دستم را بگیر؛ فدای خاک پایت شوم

بر مو دي صداي لالات ، مث نورن مث نورن

برای من، مادر، صدای لالایی‌ات مثل نور است، مثل نور است

گرمي دستاي گرمت ، طپش قلب و حضورن

گرمیِ دستان گرمت، تپشِ قلب و حضور است

نيمه شو جون مو گرمت ، تو تگه بچم مريضن

نیمه‌شب تنم داغ بود، تو می‌گفتی: «بچه‌ام مریض است»

شو تخاو نيره زدرد م ، تا كه درد ز تن بريزن

شب از درد من خوابت نمی‌برد، تا درد از تنم بریزد

ته كشي دست محبت ، له سرم با مهربوني

با مهربانی دستِ محبت روی سرم می‌کشیدی

شو و نيمه شو تو بر مو ، تكه آرزوي جوني

شب و نیمه‌شب برایم آرزوی جوانی می‌کردی

دي محبتت زياد ن ، عمر مو به مثل بادن

مادر، محبتت بسیار است؛ عمر ما مثل باد است

حالا مو مرد رشيدم ، كودكي هام خوب ميادن

حالا من مردی رشیدم؛ کودکی‌هایم خوب یادم هست

گپ شو تزه تو بر مو ، تكه قصهء قشنگي

شب‌ها برایم حرف می‌زدی، قصه‌ای قشنگ می‌گفتی

قصهء تنوره ديو ، قصهء گرگ و پلنگي

قصهٔ دیوِ تنوره، قصهٔ گرگ و پلنگ

ميادن ت فصل گر ما ارفتم با هم ا صحراو

یادم هست در فصل گرما با هم به نخلستان می‌رفتیم

جمع ماكه خرما و ماريخت با دل گرم اته مشتاو

خرما جمع می‌کردیم و با دلی گرم در مشتاها می‌ریختیم

كجا رفت پاويز و خرما ، كجا رفت ان فصل گرما

کجا رفت پاییز و خرما؟ کجا رفت آن فصل گرما؟

كجا رفت آو ت كوزه ، كجا رفت خشكو و خرما

کجا رفت آبِ توی کوزه؟ کجا رفت «خشکو» و خرما؟

ديش و سرم و دو كجا ره ، وختي ماخه ات سفره

«دیش» و «سرم» و «دو» کجا رفت، وقتی سر سفره می‌خوردیم؟

شووياي گرم تاوستو ، بازي هيار هياره

شب‌های گرم تابستان، بازیِ «هیار هیاره»

دي گپم خيلي زيادن ، دلم از دست تو شادن

مادر، حرفم خیلی زیاد است؛ دلم از تو شاد است

توي قلب پاك و صافت ،‌ خدا عشقي اشنهادن

در قلب پاک و صافت خدا عشقی نهاده است

دي برام بكو دعايي ، تو به درگا ه الهي

مادر، برایم دعایی بکن به درگاه الهی

كه مو عاقبت به خير بم ،به جهان كبريايي

که من عاقبت‌به‌خیر شوم در جهانِ کبریایی

گر مو هانيم شو و روز و به درگاه شده نالان

اگر من شب و روز به درگاه نالان شوم

نتوان محبتت را ، بكنم جان مو جبران

نتوانم ای جان، محبتت را جبران کنم

بازبون بي زبوني ، از خداي خود اخواهم

با زبان بی‌زبانی از خدای خود می‌خواهم

كه بهشت عافيت را بدهد به سر پناهم

که بهشتِ عافیت را به سرپناهم بدهد