نکنی گریک بی مه (خاک سپاری علی خان)

نکنی گریک بی مه

برایم گریه نکنید

نه که بیای خُونه مه از محلمون دورن

نیایید؛ خانهٔ من از محله‌مان دور است

نزیک او گورن از خونمون دورن ازمحلمون دورن

نزدیکِ آن گور است؛ از خانه‌مان دور است، از محله‌مان دور است

بَسُومَه اَجُونخُو سیر بودرم وامرگخُو راضی اَرم

بس است برایم؛ از جانم سیر شده بودم؛ به مرگم راضی‌ام

اّخ بَسن مُرده دگه واخُ و وُلَک ایناواتن

آخ، بس است؛ مرده دیگر «واخو و ولک» نمی‌خواهد

نکنی گریگ بی مه گریک فایده اینینن

برایم گریه نکنید؛ گریه فایده‌ای ندارد

ای راه بر گشت اینینن

این راه برگشت ندارد

بُکنی یادی شما از مه اکاروبارمه

مرا به کار و بارم یاد کنید

راستی بگی که هسترم یه ادم خوب یا بد

راستش را بگویید که آدمِ خوبی بودم یا بد

مردم موراحت بودم مه افکرو خیال دنیاتوگورم که موا.

مُردم و راحت شدم از فکر و خیالِ دنیا؛ در گوری‌ام که می‌خواستم

مرده که خُونَه ش زیر خاکن دلش اَ کینَه م پاکن

مرده‌ای که خانه‌اش زیرِ خاک است، دلش از کینه پاک است

ازدلو جون بی مرده تون حلال بکونیتون

از دل و جان مرده‌تان را حلال کنید