نگاهت امکه و محو تو بودم

نگاهت

نگاهت

امکه و محو تو بودم/نگاهم ادکه و بر بادم اتدا/مه امنافهمی عشق و عاشقی

کردم و محوِ تو شدم / نگاهم کردی و بر بادم دادی / من نمی‌فهمیدم عشق و عاشقی

چن/اگه عاشق بودم خوت یادم اتدا/مه تنها و همه عالم غریبه/تو با احساس مه

چیست / اگر عاشق شدم، خودت یادم دادی / من تنها بودم و همهٔ عالم غریبه / تو با احساسِ من

نزدیک بودی/درم ادوا از ئی حجم سیاهی/چراغی توو شوو تاریک بودی/تو رنگ تازه

نزدیک بودی / از این حجمِ سیاهی بیرونم آوردی / چراغی در شبِ تاریک بودی / رنگِ تازه‌ای

ئی اتدا به دنیا/زمین و آسمون رنگ تو ایگفت/تو هوندی ساز ناکوک دل مه/نوا و

به دنیا دادی / زمین و آسمان رنگِ تو را گرفت / تو آمدی، سازِ ناکوکِ دلِ من / نوا و

ضرب و آهنگ تو ایگفت/همه دنیای مه لبخند جونت/که پشت پنجره قابی تکرده/چه

ضرب و آهنگِ تو را گرفت / همهٔ دنیای من لبخندِ قشنگت بود / که پشتِ پنجره قابش کرده بودی / چه

ادکرده با قلب عاشق مه/که هر رو بشته بیتابی

کرده بودی با قلبِ عاشقِ من / که هر روز بیشتر بی‌تابی

تکرده/مهونده دیدنت با یه گل سرخ/با قلبی که از عشق تو پر استه/چه بو که

می‌کرد / با یک گلِ سرخ به دیدنت می‌آمدم / با قلبی که از عشقِ تو پر بود / چه شد که

بیوفا بودی و رفتی/فراموش ادکه عهدی که مبسته/دروغه خنده ئون تو دروغه/نگاه

بی‌وفا شدی و رفتی / عهدی را که بسته بودم فراموش کردی / خنده‌هایت دروغ است، دروغ / نگاهِ

مهربون تو دروغه/هزارون وعده ی شیرینوم اتدا/تموم وعده ئون تو دروغه/چطوکا

مهربانت دروغ است / هزاران وعدهٔ شیرین به من دادی / همهٔ وعده‌هایت دروغ است / چطور

هوندی و چه بو که رفتی/هنو بی مه سؤال بی جوابن/تموم خاطرات خوب با

آمدی و چه شد که رفتی؟ / هنوز برایم سؤالی بی‌جواب است / همهٔ خاطراتِ خوب با

تو/حالا بی مه مث رنج و عذابن/

تو / حالا برایم مثل رنج و عذاب است /