واسونک «ننی هاروس خنده می‌کرد» (دغدغهٔ مادر داماد)

ننی هاروس خَندهَ می‌کرد، دُوماد گُلم اُومد

مادر عروس شادمانه می‌خندید و می‌گفت: داماد گلم از راه رسید.

نه نی دوماد گَریه می‌کرد، آتش جونم اومد

مادر داماد گریه می‌کرد که با آمدن عروس، گویی آتشی به جان ما فتاده‌است. (آتش جان استعاره از عروس است که برای مادر شوهر به منزله‌ی آتش جان بوده و رقیبی محسوب می‌شده‌است.)