پروانم دور شمع

یواش یواش تو قلبم اتکه خانه ای یار ای یار با ناز با کرشمه به مه اکه دیوانه ای یار ای یار

یواش‌یواش توی قلبم خانه کردی، ای یار، ای یار؛ با ناز و کرشمه دیوانه‌ام می‌کنی، ای یار، ای یار

یواش یواش تو قلبم اتکه خانه ای یار ای یار با ناز با کرشمه به مه اکه دیوانه ای یار ای یار

یواش‌یواش توی قلبم خانه کردی، ای یار، ای یار؛ با ناز و کرشمه دیوانه‌ام می‌کنی، ای یار، ای یار

پروانم دور شمعت دیوانه ام دور شمعت محبت تو امکه دل مه بودت پا بندت

پروانهٔ دورِ شمعتم، دیوانهٔ دورِ شمعتم؛ دوستت داشتم، دلم پایبندت شد

دو چشمو نه قشنگت لبون مثل قندت بی می ایکری مجنون گل خوش آب رنگت گل خوش آب رنگت

دو چشمِ قشنگت، لب‌هایی مثلِ قندت؛ گلِ خوش‌آب‌ورنگت مرا مجنون کرد، گلِ خوش‌آب‌ورنگت

بدو یار خوش قدم مه بی تو جان قول ادم که همیشه با تو بشم مه از ته دل اگم

بیا ای یارِ خوش‌قدم، جانم، به تو قول می‌دهم که همیشه با تو باشم؛ از ته دل می‌گویم

به جز تو هیچکسی دلم وابسته نابود چشمون از دیدنت هیچ وقت خسته ناوود

جز تو دلم به هیچ‌کس وابسته نمی‌شود؛ چشم‌هایم هیچ‌وقت از دیدنت خسته نمی‌شود

به جز تو هیچکسی دلم وابسته نابود چشمون از دیدنت هیچ وقت خستخ ناوود هیچ وقت خستخ ناوود

جز تو دلم به هیچ‌کس وابسته نمی‌شود؛ چشم‌هایم هیچ‌وقت از دیدنت خسته نمی‌شود، هیچ‌وقت خسته نمی‌شود

با ناز با کرشمه به مه اکه دیوانه ای یار ای یار پروانم دور شمعت دیوانه ام دور شمعت

با ناز و کرشمه دیوانه‌ام می‌کنی، ای یار، ای یار؛ پروانهٔ دورِ شمعتم، دیوانهٔ دورِ شمعتم

محبت تو امکه دل مه بودت پا بندت دو چشمو نه قشنگت لبون مثل قندت

دوستت داشتم، دلم پایبندت شد؛ دو چشمِ قشنگت، لب‌هایی مثلِ قندت

بی می ایکری مجنون گل خوش آب رنگت حرف دلم بهت اگم تو عشقمی تا ابد

گلِ خوش‌آب‌ورنگت مرا مجنون کرد؛ حرفِ دلم را به تو می‌گویم: تو عشقِ منی تا ابد

امونی توی قلبم دوستت امهه بی عدد حرف دلم بهت اگم تو عشقمی تا ابد امونی توی قلبم دوستت امهه بی عدد

توی قلبم می‌مانی، بی‌شمار دوستت دارم؛ حرفِ دلم را به تو می‌گویم: تو عشقِ منی تا ابد، توی قلبم می‌مانی، بی‌شمار دوستت دارم

یواش یواش تو قلبم اتکه خانه ای یار ای یار با ناز با کرشمه به مه اکه دیوانه ای یار ای یار

یواش‌یواش توی قلبم خانه کردی، ای یار، ای یار؛ با ناز و کرشمه دیوانه‌ام می‌کنی، ای یار، ای یار