کاخ مرمر

امنوا کاخیس مر مر توی شهرم ببنم

نمی‌خواهم کاخی از مرمر توی شهرم ببینم

دل شوا سینگو بشم تلخ و تو ساحل بکنم

دلم می‌خواهد خرچنگی بشوم و روزگارِ تلخم را در ساحل بگذرانم

امنوا کاخیس مر مر توی شهرم ببنم

نمی‌خواهم کاخی از مرمر توی شهرم ببینم

دل شوا سینگو بشم تلخ و تو ساحل بکنم

دلم می‌خواهد خرچنگی بشوم و روزگارِ تلخم را در ساحل بگذرانم

نبه دشمن که ای دشمن عجلن

دشمن نشو، که این دشمن عجول است

صاف و ساده آدم از راه ابرت

صاف و ساده آدم را از راه به در می‌برد

دل شوا سینه ی بی کینه مه پاره بکن

دلش می‌خواهد سینهٔ بی‌کینهٔ مرا پاره کند

تاکه زندم غم خو چاره بکن

تا زنده‌ام، غمم را چاره کن

نبه دشمن که ای دشمن عجلن

دشمن نشو، که این دشمن عجول است

صاف و ساده آدم از راه ابرت

صاف و ساده آدم را از راه به در می‌برد