قفسِ تنگِ غم

بود و نبودُم اَستَری

بود و نبودم تو بودی

شعر و سرودُم اَستَری

شعر و سرودم تو بودی

اصل وجودُم اَستَری

اصلِ وجودم تو بودی

دادِ سکوُتُم اَستَری

فریادِ سکوتم تو بودی

کی فکر مَکِه تنها بَشُم

که فکر می‌کرد تنها شوم

رسوای خَنِّما بَشُم

رسوای خنده‌ها شوم

از تو یَه وخت جُدا بَشُم

یک وقت از تو جدا شوم

ای هَمَه بینوا بَشُم

این‌همه بینوا شوم

توی قفسِّ تنگِ غم

در قفسِ تنگِ غم

مُندِنُم اِی خدا بَسِن

ماندنم، ای خدا، بس است

نِصفِ شُوُنِ لعنتی

نیمه‌شب‌های لعنتی

هیچ وَه وا صُحب نارَسِن

هیچ‌وقت به صبح نمی‌رسند

گفتُ و گُپن سَرسَری

گفت‌وگوها سرسری‌اند

راهِ تو واز ناکُنِن

راهِ تو را باز نمی‌کنند

ای هَمَه عشق ِمُدَّعی

این‌همه مدعیِ عشق

رفع نیاز ناکُنِن

نیازی را برطرف نمی‌کنند

پُشتِ سر خراب خو

به پشتِ سرِ خرابِ خودت

بِی چه نگاه ناکنُی

چرا نگاه نمی‌کنی؟

وا هَمه ی عقوبتُن

با همهٔ این عقوبت‌ها

ترکِ گناه ناکُنی

گناه را ترک نمی‌کنی