یادتن

یادتن خُنَه اُ دیوار،اِی نَهَ

یادت هست خانه دیوار نداشت

یادتن دیوار خریدار،اِی نَهَ

یادت هست دیوار خریدار نداشت

یادتِن آدم ساده هَستَریم

یادت هست آدم‌های ساده‌ای بودیم

یادتِن که بی اِفاده هَستَریم

یادت هست که بی‌افاده بودیم

زیر پامُ پَریتَک،غُالی نَهَ

زیر پایمان پاره‌حصیر بود، قالی نبود

لُوِمو اَ خندهُ خالی نَهَ

لبمان از خنده خالی نبود

دِلِمُ شاهِن اَ مِهربُنی یَه

دلمان از مهربانی شاد بود

رو لُوُ کِصِه یِ همزَبُنی یَه

روی لب‌ها قصهٔ همزبانی بود

باشه که زندگیمُ تِراز نَهَ

گیرم که زندگی‌مان آن‌چنان نبود

دسِمُ پیشِ کسی دراز نَهَ

دستمان پیش کسی دراز نبود

باشَه که سفره یِ رنگین مُنَهَ

گیرم که سفرهٔ رنگین نداشتیم

یَه نفر آدم غمگین،مُنَهَ

یک نفر آدم غمگین نداشتیم

همه جا مِهُرو وفا،بدی نَهَ

همه‌جا مهر و وفا بود، بدی نبود

گَپ اَ بومی،گپ اَ سرحدی نَهَ

حرف از بومی و حرف از سرحدی نبود

یادتن ما دگه دَه مرد نَهَریم

یادت هست ما این‌طور مرده‌دل نبودیم

اسیر تریاک وُ اِی گَرد نَهَریم

اسیرِ تریاک و این گَرد نبودیم

چَک و چوکُ هَمَتا یازی اَرِن

بچه‌ها همه با هم سرگرم بازی بودند

مُم و بَپشُ هَمَهَ تا راضی اَرِن

پدر و مادرشان همه راضی بودند

یادتن که ما بِرارِ هم اَریم

یادت هست که ما برادرِ هم بودیم

غایِه سختی کنارِ هم اَریم

وقت سختی کنار هم بودیم

ایطوکا ما همه پَرکَن نَهَریم

این‌طور ما همه پراکنده نبودیم

همه وا هم خُب و دشمن نَهَریم

همه با هم خوب بودیم و دشمن نبودیم

اِی گَنوغِ بَندِرِن تُوارِتِن

این دیوانهٔ بندر از تبارِ توست

بیگُنَه نی عزیزُم بِرارِتِن

بیگانه نیست عزیزم، برادرِ توست

نَگُفتن بی تا بِرِیم یازی بَشیم

می‌گوید بیا تا برویم بازی کنیم

هَمه تا داخل اِی گازی بَشیم

همه با هم وارد این بازی شویم

گَل اَ نُو گازی اَ نو بی تا بِرِیم

بیا تا از نو با هم، بازی از نو، برویم

جُهاز و هُوزار و هُو بی تا بِرِیم

با جهاز و بادبان و آب، بیا تا برویم

وِل بُکُ تو دِست اِ اِی غصتَه بِسَه

ول کن، تو دیگر دست از این غصه بکش، بس است

تو بِچی لِنگِرِ خُ رِستَه بِسَه

تو هم برو، لنگرت را بکش، بس است

بِزَنیم دل خُ وا دِریا همه تا

همه با هم دلمان را به دریا بزنیم

بُکُنیم راهِ خُ پیدا همه تا

همه با هم راهمان را پیدا کنیم

غمِ دنیا دِگه چُولِت نَکُنِت

غم دنیا دیگر از پا درت نیاورد

ای اسیر پول نَبی، مُولِت نَکُنِت

اسیر پول نشوی، که خوارت نکند

وا ماشِت بَه تا که لِم چیت نَکُنِن

حواست به خودت باشد تا فریبت ندهند

ای چپ و راست دگه کِی چیت نَکُنِن

از چپ و راست دیگر کسی بازی‌ات ندهد

سَرِخُ پیشِ کسی خَم نکنی

سرت را پیش کسی خم نکنی

بِی خُ دَرمُنده ی ماتم نکنی

خودت را درماندهٔ ماتم نکنی

اگه ما بِی خُمُ باور بُکُنیم

اگر ما خودمان را باور کنیم

اتُونیم اَ خُمُ نابَر بُکُنیم

می‌توانیم از خودمان کسی بسازیم