پرش به محتوا
هرمزجانHORMOZJAN
ترانه بندری فولکلور هرمزگان

یامال دوور «زمین گرمن» (فی‌البداهه)

هنوز بررسی نشده این اثر هنوز به‌دست مدیر یا استادان هرمزجان بازبینی نشده است.

فولکلور هرمزگان 📍 قشم (روستای سرریگ)

ترجمه‌ی پیشنهادی — نیاز به بازبینی این ترجمه را گویشوران هنوز بازبینی نکرده‌اند؛ اگر جایی را بهتر می‌دانید در گفت‌وگوی پایین بنویسید.

زمین گَرمِن و پا مِه ناسوزِت هِلِه یا دَووَر شامی

زمین گرم است و پایم نمی‌سوزد — هِلِه یا دَووَرِ شامی

یاواش یاواش پا مِه ناسوزِت هِلِه یا دَووَر شامی

یواش‌یواش، پایم نمی‌سوزد — هِلِه یا دَووَرِ شامی

پدیدآورنده
فولکلور هرمزگان
گویش
قشم (روستای سرریگ)
ترجمه
پیشنهادی (نیاز به بازبینی)

این اثر از ادبیات شفاهی و سینه‌به‌سینه‌ی مردم هرمزگان است. حقوق اثر نزد راویان و مردم هرمزگان است.

یادداشت‌ها

یامال‌ها آوازهای کار دریا و خشکی‌اند؛ تکخوان سربندها را می‌خواند و ملوانان و جاشوها جواب می‌دادند. دوور = چرخ چوبی بزرگ برای کشیدن لنج به دریا. به گفتهٔ مقاله «اکثر آوازهای یامال دوور از یادها رفته» و این اشعار گاهی به عربی و گاهی به فارسی و محلی خوانده می‌شد. ترجمه ندارد. به گفتهٔ مقاله «انگار در جواب به شکایت افراد از گرمای زمین سروده شده»، چون چرخاندن دوور با پای برهنه در گرمای ظهر جنوب انجام می‌گرفت (مضمون: زمین گرم است و پایم را می‌سوزاند؛ آهسته آهسته). [ص ۱۱۹ مجله]

نظرها، ترجمه‌های پیشنهادی و توضیح‌ها

اگر معنی خطی را بهتر می‌دانید یا روایت دیگری شنیده‌اید، این‌جا بنویسید.

نخستین نفری باشید که می‌نویسد

نشانی ایمیل شما منتشر نمی‌شود. دیدگاه‌ها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.