گپ شادی

چه بودِن کِه دِلُم اَ بودِه سیرِن

چه شده که دلم از بودن سیر است؟

تو صَدتا فِکر بی حاصِل اَسیرِن

در صد فکرِ بی‌حاصل اسیر است

اَگَم آیا خومُمْ؟ آینَه مَگِیت نه

می‌گویم: آیا خودمم؟ آینه می‌گوید: نه

اُ کِه تو هَستَری سی سالِ پیش، رَه

آن که تو سی سال پیش بودی، رفت

نه آیینَه مَوات ، نه شُنَه مُنَه

نه آینه می‌خواهم، نه شانه دارم

نه شَخصیَت مَوات ، نه خُنَه مُنَه

نه شخصیت می‌خواهم، نه خانه دارم

کسی کِه ای هَمَه بی اِختیارِن

کسی که این همه بی‌اختیار است

یَه رو کور اَز دُپینگ ، دَه روز خُمارِن

یک روز از دوپینگ کور است و ده روز خمار

رَگُن دَستِ خو صَد پارَه ایکِه

رگ‌های دستش را صد پاره کرد

نَمُرد ، بِی خو فقط بیچارهَ ایکِه

نمرد؛ فقط خودش را بیچاره کرد

غم و دَردی نه یک تا ، صَد هِزارِن

غم و دردش نه یکی، صد هزار است

پایی تو گورِن و تو فِکر یارِن

پایش توی گور است و در فکرِ یار است

دو روز زندِگی ، بی اِعتِبارن

دو روزِ زندگی بی‌اعتبار است

گپ از شادی بزَن غم بی شمارِن

از شادی حرف بزن؛ غم بی‌شمار است