آتش اتدا دلوم

آتش اِتدا دلوم کبابُم اِتکِه

دلم را آتش زدی، کبابم کردی

خودت از دور نشتی نگاهُم اِتکِه

خودت از دور نشستی و نگاهم کردی

از سوزِ دل خو نفرینِت اُمکِه

از سوزِ دلم نفرینت کردم

خُداییش تو بِگَه که مِه چِت اُمکِه

خداییش تو بگو، من با تو چه کردم؟

بِگه بی مه چطور بَشوم

بگو برایت چطور باشم

تا بام مثل اول بَشی

تا تو مثل اول بشوی

تا که بهم اَگـینی تو

تا وقتی مرا می‌بینی

از تَِه دل آه بکـشی

از تهِ دل آه بکشی

خداوندا تو ایی دنیا غریبُم

خداوندا، در این دنیا غریبم

از بَس غصَه اُمخواردن مریضوم

از بس غصه خورده‌ام، مریضم

سرنوشت مِه از اول بَد هستَه

سرنوشتِ من از اول بد بود

که ایی دل مِه بودِن پیر و شکستَه

که این دلِ من پیر و شکسته شده

بِگه بی مه چطور بَشوم

بگو برایت چطور باشم

تا بام مثل اول بَشی

تا تو مثل اول بشوی

تا که بهم بگینی تو

تا وقتی مرا ببینی

از تَـهِ دل جار بِکَشی

از تهِ دل فریاد بکشی