سرنوشت

تَبار مِه اَ ماتَمِن

تبارِ من از ماتم است

نُطفِه ی اوّلُم غَمِن

نطفهٔ اولم غم است

هیچّی وا دَستِ کسی نی

هیچ چیز در دستِ کسی نیست

ای سرنوشتِ آدَمِن

این سرنوشتِ آدم است

هَر چه غَمِن تو زندِگی

هر چه غم در زندگی هست

بِی دِل تنگِ مِه شُدا

به دلِ تنگِ من دادند

زخم قدیم جِگُرم

زخمِ کهنهٔ جگرم

نه مَرهَم ایشَه نه دوا

نه مرهمی دارد، نه دوایی

حِسّ مِه از وجود ِتو

حسِ من از وجودِ تو

یَه عالم مُقدَّسِن

عالمی مقدس است

توی تمُم ِزندِگیم

در تمامِ زندگی‌ام

بودِنِ تو بِی مِه بَسِن

بودنِ تو برایم بس است

اِی کِه هَمِی وُجودُم اِی

ای که همهٔ وجودمی

رِشتِه ی تار و پودُم اِی

رشتهٔ تار و پودمی

بین تَمُم ِشِعرُنُم

میانِ همهٔ شعرهایم

تازَه ترین سرودُم اِی

تازه‌ترین سرودمی