آزاد و سر بلند

آوازه خوان خلق دایم اسیر دردُم

آوازه‌خوانِ خلقم، همیشه اسیر دردم

آوازه خوان فقر و بدبختی و نبردُم

آوازه‌خوانِ فقر و بدبختی و نبردم

خلقی که تا همیشه تنپوش ماتم ایشه

خلقی که تا همیشه تن‌پوشِ ماتم دارد

تا آسمون ئو برپان(2) یک آسمون غم ایشه

تا آسمان برپاست، یک آسمان غم دارد

خلقی که خسته بودِن از کید(3) و بند و زنجیر

خلقی که خسته شده از قید و بند و زنجیر

از کشت و کاری ناتا (4)گیری دو دنگی(5) انجیر

از کشت و کارش دو دانه انجیر هم گیرش نمی‌آید

آوازه خوان خلق دایم اسیر دردُم

آوازه‌خوانِ خلقم، همیشه اسیر دردم

آوازه خوان فقر و بدبختی و نبردُم

آوازه‌خوانِ فقر و بدبختی و نبردم

اینجا کویر رنجن وحشت سوارِ کارِن

اینجا کویرِ رنج است، وحشت سوارِ کار است

اینجا بهارو بارون پیغوم مرگ اَتارن

اینجا بهار و باران پیغامِ مرگ می‌آورند

خلقی که متحد نین محکوم قید و بندن

خلقی که متحد نیست محکومِ قید و بند است

خلقی که متحد بو آزاد و سر بلندن

خلقی که متحد شود آزاد و سربلند است

آوازه خوان خلق دایم اسیر دردُم

آوازه‌خوانِ خلقم، همیشه اسیر دردم

آوازه خوان فقر و بدبختی و نبردُم

آوازه‌خوانِ فقر و بدبختی و نبردم

کسی وا عمق زخم عمیقُم آشنا نین

کسی با عمقِ زخمِ عمیقم آشنا نیست

کسی وا اوج زجز عتیقُم آشنا نین

کسی با اوجِ زجرِ کهنه‌ام آشنا نیست

وطن بل(6) دل مئن اسیرن و تپندَن

وطن، مثلِ دلِ من، اسیر است و تپنده

تا خون سرخ ایشَستن مث همیشه زندَن

تا خونِ سرخ دارد، مثل همیشه زنده است

آوازه خوان خلق دایم اسیر دردُم

آوازه‌خوانِ خلقم، همیشه اسیر دردم

آوازه خوان فقر و بدبختی و نبردُم

آوازه‌خوانِ فقر و بدبختی و نبردم