اچم صحراو بگردام (دوبیتی‌های معروف)

اَچُم صحراو بِگَردام که بهارِن در و دشت و بیابون لاله زارِن

بروم به صحرا بگردم که بهار است؛ در و دشت و بیابان لاله‌زار است

دل معروف اتبرد ای پریرو گلِ رویِ تو ای گل،گلعذارِن

دلِ معروف را بردی، ای پری‌رو؛ گلِ رویِ تو، ای گل، گلعذار است

صدای کَر کَر کَوگ از سَرِ کوه که معروف شاد و خرم در بَرِ او

صدای قرقرِ کبک از سرِ کوه، که معروف شاد و خرم در کنارِ اوست

گُلِسون هم خَشِن دلمون اَکُند شاد بهار و دشت کوخرد ناچیت از یاد

گلسون هم خوش است و دلمان را شاد می‌کند؛ بهار و دشتِ کوخرد از یاد نمی‌رود

رُزِ خرمن خَشِن چُنگالِ خُرما بِهِن از پشمک رشتی و حلوا

روزِ خرمن خوش است؛ چنگالِ خرما بهتر از پشمکِ رشتی و حلواست

فَلَزِنگبا مَمَخ یا مَویا روغن بخو سیری بگو الحمدلله

فلزنگ با «ممخ» یا با روغن؛ بخور، سیر شو، بگو الحمدلله