ای گو

ترجمه‌ی فارسی پیشنهادی

عشق آدم را بی‌پروا می‌کند؛ جسارت و شجاعت در عشق مهم است تا به آن برسی، وگرنه آدم‌های ترسو و بزدل نیمه‌راه می‌مانند. ما نباید ترس را به خودمان راه بدهیم، وگرنه کارمان می‌افتد به... دست خودم که نبود. هر چه کرد، این دلِ صاحب‌مرده کرد. از همان روزی که دیدمش، دیگر نفهمیدم چه به سرم آمد. مرا برد به یک عالم دیگر. هر چه بیشتر می‌دیدمش، روح و فکرم ویران‌تر می‌شد؛ روحِ زنگ‌زده‌ام را صیقل می‌داد و بیشتر دیوانه‌اش می‌شدم. شب‌ها با آن کندورهٔ زیبایش روی پلک‌هایم راه می‌رفت و عصرها می‌آمد تا ببیند جای پایش چه اثری روی چشم‌ها و نگاهم گذاشته است. کارم شده بود دیدن او؛ اگر یک روز او را نمی‌دیدم، مثل ماهی‌ای بودم که روی خاک بال‌بال می‌زند.

هر چه کرد، همان چشمان سرمه‌کشیده‌اش کرد، آن گیسوی سیاهِ بافته‌اش، آن سینه‌ها که انگار جمّازهٔ دل بودند. دل که سهل است، سنگ هم بودی... ظهر که می‌شد، طرف‌های خضر می‌آمد. وقتی می‌دیدمش، مسحور می‌شدم و تشنه‌اش می‌شدم. می‌خواستم مثل یک جرعه آب خنک بنوشمش تا قلبم جلا بگیرد. گرمای تنش را می‌خواستم که آبم کند. سینه‌هایش را می‌خواستم که بالش سرم باشد. دیدنش عادتم شده بود و خواستنش نمازِ پیش از خوابم. نه شرف می‌خواستم و نه آبرو؛ فقط او، و او.

نمی‌توانستم پشت دلتنگی عشق و دلشوره‌ها پنهان شوم؛ ما عاشق هم بودیم. این سنت و تحجر است که در این میان شقاوت درو می‌کند. مگر دوست داشتن گناه است؟ آدم‌هایی که عشق را نمی‌فهمند و هیچ‌وقت در خلوت دلشان بر بال آن تکیه نکرده‌اند، نمی‌توانند بدانند عشق یعنی چه! و به همین خاطر است که...

از یک قصهٔ بلند (خور)

چوک سیم بالا