باسنک «رخت کاکام رو سرم» (بردن لباس‌های عروس به خانهٔ عروس)

رختِ کاکام رو سرم بُوت تا کنارِ باغ نو

لباس‌های دامادی برادرم را تا کنار باغ نو بر روی سر می‌گذارم. باغ نو پرگل و بوته است و زن‌برادرم کم سن و سال است. در یک بعدازظهر دل‌انگیز قافلهٔ برادرم از راه رسید و هنگامی که برادرم در محمل را باز کرد برایش یک گوسفند قربانی کردم. شاه‌داماد توی جیب‌هایش گل میخک دارد. از جیب‌هایش میخک‌ها را بیرون می‌آورم و انگشتر پیچ‌پیچی‌اش را می‌بینم. ای عروس، من خواهر داماد هستم که این‌گونه زیبا و شاهانه‌ام. هر چه دوست داری از من بخواه تا تقدیم کنم.

باغِ نو پر گُل بُبُوت و زنِ کاکام بچه بوت

اِپسینی او پسینی قافلهٔ کاکام رسید

تا رسید محمل کشید و غوچِ سوز و سر برید

شِیرَ دوما شِیرکِن و تو جیباش میخکن

دست کنم میخک در آرم، انگشتره پیچ پیچکن

مه منم، ماهی منم زلزلهٔ شاهی منم

هر چه می‌خواهی طلب کن، خواهر داماد منم